| tar67_6님의 프로필tar67PrakarnGroup:사진블로그리스트 |  도구  도움말 |
|
tar67PrakarnGroup:10월 28일 นึกไม่ออก28-10-07
เวลา 00.51 น.
การประกวดนางสาวไทย เพิ่งประกาศไปเมื่อตะกี๊นี้ (จะบอกทำไม...บังเอิ๊ญ เดินผ่านหนะ)
และแล้ววันนี้ผ่านไปโดยไร้ค่าสุดๆ
คิดว่าจะทำอะไรซักหน่อย ..แต่ก็ไม่ได้ทำ
มัวแต่เดินไปเดินมา พอเมื่อยก็นอน
มีใครใช้ชีวิตแบบนี้อีกบ้าง ..เสียดายเวลา
นี่ถ้าเอาเวลาที่ไม่มีอะไรทำตอนนี้
ไปทบรวมกับเวลาตอนเปิดเทอม เวลาได้งานดีไซน์ คอนฯ และอื่นๆ อีกมากมาย
อื้มมมม...ก็คงจะดี
และ...อีกและแล้ว ก็จะเปิดเทอมแล้วเฟ้ยๆ
เบื่อจัง ไม่มีไรทำเลย
โอ๊ย เบื่อ#$#^R^TYe56srtse$#%%UTRYHBFD
เบื่อ
เบื่อ
เบื่อ 8월 12일 วันที่ฉันป่วย และป่วย และป่วย และป่วย12-08-07
วันอาทิตย์ที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2550
ยังจำได้ว่า..เมื่อก่อนตอนเรียนต้องมีวันที่แบบนี้เขียนบนกระดานทุกวัน
ยังจำได้ว่า..เรายังต้องรีบตื่นเช้าไปรร.อยู่ 6 วัน ภายใน 1 อาทิตย์
ยังจำได้ว่า..เมื่อวันก่อนๆ ยังถูกครูเรียกว่า นักเรียน อยู่เลย
ยังจำได้ว่า..เราเคยสนุกแค่ไหนกับการได้ไปรร.
แต่ฉันจำไม่ได้ว่า..ฉันเริ่มอ่อนแอลงเมื่อไหร่
และฉันจำไม่ได้ว่า..ฉันร้องไห้ไปแล้วกี่ครั้งในรอบ 1 อาทิตย์ที่ผ่านมา
.............................................................................................................................
พรุ่งนี้ก็ต้องกลับหอ และเริ่มต้นเรียนอีกครั้ง เฮ้!!
แต่หลังจากกลับบ้านมาเมื่อวันศุกร์ ก็ไม่สบาย
ไอ น้ำมูกไหล ปวดหัว ตัวรุมๆ
รู้สึกอ่อนแอ ป้อแป้ ท้อแท้
แต่ก็ดีที่กลับบ้านมา เพราะมีแม่คอยดูแล (จ๊วบๆ)
คอยเตือนและบังคับให้กินยา
ถ้าตอนนี้อยู่หอ ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง
กับการที่ไม่มีใครดูแล และอยู่เป็นเพื่อน
ตอนนี้เพื่อนๆที่สตูคง สนุกสนานกับการไปมีตติ้ง
ตรงกันข้ามกับเราโดนสิ้นเชิง
ขอให้พรุ่งนี้และวันต่อๆไป ฉันหายดี
และกลับมาแข็งแรงอีกครั้ง
ฉันชอบและมีความสุขที่ได้ดูแลเธอ
แต่ฉันก็อยากให้คนมาดูแลฉันเหมือนกัน
7월 14일 ขอร้องไห้ตัวโตๆ14*07*07
เพิ่งผ่านช่วงเวลาอันยุ่งเหยิง เลวร้าย ....แย่จริง
ขออย่าให้มันเป็นแบบนั้นอีกเลย
งานก็ทำได้ไม่ดี จะร้องไห้แล้ว
ไม่มีอะไรดีเลย ในตัวชั้น รู้สึกแย่มากๆ
โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ
6월 9일 เวิ่นเว้อจริง09-06-07
อ้า...ตอนนี้อยู่บ้าน
กลับมาบ้านครั้งแรกหลังจากเปิดเทอม ...(หยั่งกะไกลมาก)
เรื่อยๆ เปื่อยๆ
มีงานอยู่ 2 ชิ้นที่ต้องส่งในเร็ววัน
ชิ้นแรก ดีไซน์ - movement งงงวยกันถ้วนหน้า (โดยเฉพาะอู๋ = =')
ชิ้นที่สอง อิ้ง - เดี๋ยวให้เพื่อนแปล แฮ่!!!!
พรุ่งนี้กลับหอไปทำงาน เช้าเลยหละ...
หลังจากเปิดเทอมมา ก็เฉลยรหัสกันแล้วสำหรับปี2
เยิ้วๆ น้องน่ารัก ตัวหย่ายกว่าเราอีก
= =' แต่ปีนี้ก็ไม่มีใครตัวเล็กมากกว่าเราเลยนิ ...เออเนอะ
ดีๆ น้องก็ชวนคุยมั่ง แหะๆ
เราเองสิต้องชวนน้องคุย แต่...ก็รู้ๆกันอยู่ๆ
เมื่อวานน้องวีให้ วีต้าเค้าด้วย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ดีจายย น้องน่ารัก(^///^)
มีคนบอกว่าปีนี้น้องชื่อแปลกๆเยอะ
ก็จริง...
อ๊าก!!! ทำไมตังมันจะหมดแล้วหว่า
น่าตกใจมาก ตอนนี้เหลืออยู่ 200 เองว้อย
ตังจ๋า .. หายไปไหนหมด กลับมาหาเค้าเถอะ
โฮๆๆ
สุดท้ายของวัน ขอบ่นๆ
...อะไรมันจะเวิ่นเว้อ มากมายขนาดนี้ เราว่าเราเป็นมากแล้วนะเนี่ย
แต่นี่มากกว่าเราอีก เหอๆ
เซ็งจริง น่าเบื่อ น่ารำคาญมาก
คนไรเนี่ย...แล้วยังมาทำโมโหใส่ชั้นอีก ยึ่ยยย เบื่อวุ้ย
ไอ้บ้า
5월 26일 เพื่อนเรา...เมื่อใดที่หัวใจนั้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว
กอดตัวเองไม่มีใคร ไม่เห็นเป็นไรแค่นี้ ไม่ว่าเราจะพบอะไร จะเจอกับวันที่ร้ายรึดี ใจก็ยังคงพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อน.....เคียงไป บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่ เหงา ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป กอดความเหงาไว้กับใจ อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ ....เพื่อนเราชื่อความเหงา..... 5월 24일 เหตุเกิดจากความเหงา25*05*07
17.59
ตอนนี้ฝนกำลังจะตก ท้องฟ้าใกล้มืดลงทุกที
วันนี้มาหอคนเดียว รู้สึกแปลกๆ เหมือนกัน
เพราะไม่เคยไปไหน แบบไร้จุดมุ่งหมายอย่างนี้
ไม่ได้มาเพราะมีคนรอ
ไม่ได้มาเพราะเหตุผลใดๆ เลย
งงๆ ตัวเองอยู่เหมือนกัน
ตื่นมาสิบเอ็ดโมงครึ่ง ยังมึนๆ อาบน้ำ กินข้าว เสร็จแล้วก็ยังมึนๆ (มึนจริง)
บอกพ่อแม่ว่าไปหอหละนะ
พ่อแม่ก็คงมึนเหมือนกัน (ฮ่าๆๆ)
ขึ้นรถเมล์ไปลงสำโรง
ยืนรอต่อรถที่ป้าย ยืนไปนึกไป
นึกอยู่ว่า นี่เรามารอรถสายอะไรเนี่ย...(=_=')
ซักแปปนึงก็จำได้ว่า 511 นี่หว่า
ขึ้นเป็นแสนแปดรอบแล้วยังมาลืม
วันนี้เป็นวันแสนงงยิ่งนัก
และอีกอย่างที่สำคัญคือ เรามาทำไมที่หอ..???...
นั่นสิ ...แล้วเรามาทำไม
ช่างมันเถอะ เหงาๆ
เบื่อๆ
เซ็งๆ
เหงา เบื่อ เซ็ง อยู่คนเดียว ก็อย่างนี้แหละนะ
ไม่ได้มีใครมาบ้ากับเราด้วยนี่
ขอบคุณความเหงาที่ทำให้ได้พบอะไรใหม่ๆ
ก็อย่างที่เขาบอกว่า
"เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่า....."
5월 23일 เปื่อยเรื่อย23*05*07
....เช้านี้ตื่นเร็วกว่าปกตินิดหน่อย เอ..แต่ก็ไม่นิดนะ
เพราะตอนเช้าต้องเอาของไปให้ไหมที่หน้าหมู่บ้าน
แต่แฮ่!!! ลืมตื่นซะ จนไหมโทรมาตามแทน (= =') แย่จริงเลยเรา
เลยรีบร้อน ยังไม่ได้อาบน้ำเลย ล้างหน้า แปรงฟัง เปลี่ยนชุด ....ก็ยังซักกะอย่าง
เอาหนะ ไม่เห็นเป็นไรเลย ฮ่าๆๆ ใครจะสังเกตเห็น (...เหรอ...) เพิ่งเก้าโมงครึ่งเอ๊งงงง
กลับมากะนอนต่อ แต่ไหนๆ ตื่นแล้วก็ ตื่นเลยละกัน
ก็เลยมาเปิดคอม ดูไรนิดๆ หน่อยๆ บ่ายโมงกว่าๆ ก็เลิก ให้พี่เล่นต่อ
ไม่มีอะไรทำเลย น่าเบื่อมากๆ เกมก็ไม่มีให้เล่น เฮ่อออ...อ.อ...อออ.
เมื่อไหร่จะเปิดเทอมเร็วๆ เนาะ ว่าวเกิ๊นนน
แต่พอเปิดก็อยากให้ปิด ฮื่อออ... เศร้าใจจริง
5월 22일 น้องๆ22*05*07
วันนี้อยู่บ้าน เรื่อยๆ มีงานทำนิดนึง แต่ก็ไม่นานมาก
อ้า...มีน้องด้วยหละ เย้ๆ แต่สายมะมี แย่เลย ~_~
ไม่รู้ว่าจะดูแลน้องได้ดีอ๊ะเปล่า เพราะตัวเองยังจะดูแลไม่ค่อยจะรอดเลย เหอๆ
เอาน่า...คอยดูๆ สู้ๆ
เมื่อคืนนอนตั้งแต่สามทุ่มกว่าๆ เพราะหลังจากกลับมาบ้าน
ระหว่างทางปวดท้องมากๆ อยากจะอ้วกเลยทีเดียว
กลับมาปวดหัวอีกต่างหาก จะบ้าตาย
เลยรีบอาบน้ำนอน
แถมตื่นซะเที่ยง แฮ่!!! สบายเกิ๊น
ฮื่อ...ฮื่อ...
ร้องไห้ให้กับความน้อยใจของตัวเอง
|
||||
|
|
